Nog niet zo heel
lang probeer ik een nieuwe taal te leren. Het Russisch welteverstaan. Want dat
leek mij wel handig als ik dadelijk in Oekraïne ben. Kan ik me tenminste een
beetje verstaanbaar maken als dat Engels op de een of andere manier niet ging
werken. Maar het zal geen verrassing zijn; echt lekker loopt dat nog niet. Verder
dan spasiba (dankjewel), njet (nee), da (ja) en водка (vodka) ben ik nog niet
gekomen.
Daarnaast is het nog maar de vraag hoeveel ik aan mijn
taalcursus ga hebben. Oekraïne heeft namelijk zijn eigen taal. Een van
oorsprong Slavische taal met, net als het Russisch, een Cyrillisch alfabet. Met
name in de westelijke steden als Lviv, Odessa en Kiev wordt Oekraïens gesproken.
De meeste mensen kunnen wel Russisch maar sinds het conflict in het oostelijke
deel begon spreken de meesten alleen nog maar de vaderlandse taal. Puur vanwege
het patriottische gevoel.
Maar of ik er nu iets aan ga hebben of dat het gewoon bij
een beetje extra kennis van een andere taal blijft, dat maakt mij niets uit. Als
ik het maar geprobeerd heb. Goed, ik ga weer verder met leren. До свидания!
Geen opmerkingen:
Een reactie posten