Op zoek naar de achtergrond

‘Wat voor soort verhalen ga je schrijven?’, is de vraag die ik de laatste tijd vaak heb gekregen. Een vraag die begrijpelijk is. Want een boek schrijven klinkt allemaal leuk en aardig, het gaat toch om de inhoud. Daarom geef ik jullie wat uitleg wat ik hoop te vinden maar ook wat mogelijke struikelblokken zijn op deze route.

Ik wil vooral achtergrondverhalen en reportages gaan schrijven. Dat zijn, voor degenen die er niet zo bekend mee zijn, artikelen die niet zozeer een nieuwsfeit aan het licht brengen maar wel wat meer verdieping bieden over een bepaald onderwerp. Het onderwerp van dit boekje moet vooral worden welke invloed de huidige situatie in Oekraïne op de voetbalcompetitie van dat land. Denk aan clubs uit het oostelijke gedeelte van dat land die hun wedstrijden niet meer in hun thuishaven kunnen spelen door de oorlog. Dus voor complete wedstrijdverslagen kan je beter op internet gaan kijken.

Dat onderwerp kan je op verschillende manieren in tekst vangen. Je kan interviews met mensen van de verschillende clubs afnemen. Maar ik wil het breder trekken. Ik wil ook de situatie zelf aanschouwen en mijn waarnemingen erop loslaten. Daarbij wil ik ook op een aantal vlakken in gesprek gaan met psychologen en economen. Zo zou ik graag van een psycholoog willen weten wat de impact van deze situatie op de generatie van de toekomst is en met economen wat dit voor de voetbalcompetitie kan betekenen.

Maar de vraag is hoe kom je aan deze verhalen. Voor een deel is het mogelijk om afspraken te maken met mensen en hen te interviewen. Maar het andere deel haal je door gewoon de straat op te gaan en je te laten meevoeren door de massa. Zien wat op je pad komt. En dat laatste ga ik vooral doen. Ik wil me niet teveel laten leiden door een agenda die barstensvol is gepland. Een beetje leven op de waan van de dag.

Het grootste probleem waar ik wel tegenaan loop is de taal. Russisch of Oekraïens is een ontzettend moeilijke taal. Op dit moment kan ik al redelijk wat letters herkennen, maar gesprekken voeren in een van deze taal is niet mogelijk. En binnen zo’n korte termijn gaat dat  Daarom zal ik op bepaalde momenten wel gebruik moeten maken van een tolk. Maar goed, dat is voor latere zorg.

En het andere probleem is dat ik op een bepaald moment kan vastlopen met het maken van afspraak om een interview te houden. Maar ook daar zie ik weer mogelijkheden in. Als journalist kan je ook verhalen maken over hoe frustrerend het kan zijn om ergens iets te willen halen maar niet kan halen wat je graag zou willen hebben. Van niets kan je iets maken. En met dat motto ga ik mijn avontuur tegemoet!